piotrdolny blog

Twój nowy blog

Wpisy z okresu: 9.2007

Zrób ten krok – nie będziesz żałować.
Zrób coś dla siebie – pozwól mi się kochać.
Doceń jak bardzo mocno tęsknie dziś za Tobą.
Nie płacz – jestem. Będę przecież obok…

Nie odrzucaj miłości, którą w sercu nosisz.
Pozwól mi się spełnić, dotykać Twych dłoni.
Chcę klękać przed Tobą gdy siedzisz w fotelu.
Zawsze pójdę za Tobą. Wiem – dojdę do celu…

Roń łzy szczęśliwe, gdy jesteśmy razem.
Kochajmy się namiętnie i śnijmy w ekstazie.
Dbajmy i troszczmy się o siebie nawzajem.
Niech miłość trwa w sercach naszych… zawsze…

Wyznaj sama przed sobą, co naprawdę czujesz.
Wiesz, że on widzi naszą miłość. Na pewno zrozumie.
Walczmy o to, co sam Bóg tamtego dnia nam zesłał.
Tylko Ty możesz sprawić, bym z tęsknoty nie zmarł…

Zaprzeczasz samej sobie. Mówisz,że nie mam racji – nie rozumiem…
A kto mnie zrozumie …

Przy niebieskiej bramie – kiedyś się spotkamy.
Wtedy już bez kłamstw – prawdę swą wyznamy.
Za każdą chwilę, kłamstwo – sam Bóg nas rozliczy.
I wynagrodzi nam samotność i życiowe krzywdy…

Przy niebieskiej bramie – Bóg nas się zapyta.
Dałem Wam tę szansę – mogliście skorzystać.
Mogliście spróbować – zacząć żyć od nowa.
Mieć naprawdę szczęście – miłość pielęgnować…

Przy niebieskiej bramie – do wspmnień wrócimy.
Przez te wszystkie lata – w sercach naszych żyły.
Już nie będzie kłamstw – nie będzie wyrzutów.
Prawda będzie jedna – nie będzie już bólu…

Przy niebieskiej bramie – będziemy płakali.
Za wzajemne krzywdy – szczerze żałowali.
Miłość ta przetrwała samotnie na ziemi.
Przy niebieskiej bramie – wszystko nam się spełni…

Wróć myślami do tej rozmowy.
Myślę, że to ja wygram wierze, że miłość zwycięży…

Między wierszami – wiele prawd ukrytych.
Wielu z Was je czyta, a jak wielu widzi?
Między wierszami – jest moje przesłanie.
Kiedy Ja odejdę – ono pozostanie…

Między wierszami – jeśli to dostrzeżesz.
Może zrozumiesz, że jednak nic nie wiesz.
Między wierszami – dalej się rozglądaj.
Słuchaj sam siebie – sam siebie chciej poznać…

Między wierszami – co tam zobaczyłeś?
Mogłeś mieć wszystko – zastanów się chwilę.
Między wierszami – miłość jest prawdziwa.
Od Boga przeze mnie – byś była szczęśliwa…

Między wierszami – jest ból i pragnienia.
Lecz nasze cierpienie – niewielu docenia.
Między wierszami – jest i cała prawda.
Wiesz, że będę czekał – jesteś tego warta…

Wiersz ten dedykuje tym, co czytają, widzą, a nie tylko patrzą…
Między wierszami jest wszystko ukryte…

Iskierka nadziei w mym serduszku płonie.
Trzyma mnie przy życiu – jak kiedyś twe dłonie.
Nie pozwala zwątpić – wierzyć każe stale.
Choć jesteś daleko – w mym sercu na stałe…

Iskierka nadziei co nigdy nie zgaśnie.
Choć me serce cierpi – tak trzeba na razie.
Bóg nas dziś doświadcza – każe żyć osobno.
Możesz stracić wszystko – nadziei nie wolno…

Iskierka nadziei miłość podtrzymuje.
Wierzę, że naprawi – co się teraz psuje.
Znów przywróci radość – miłość i szacunek.
Ten kto ma nadzieję – kochać szczerze umie…

Żaden człowiek nie jest wart, by życie mu poświęcić.
Wciąż to powtarzasz – tak chcesz mnie zniechęcić.
A sama wciąż trwasz – choć nie jesteś szczęśliwa.
Ja wiem robisz to dla Boga – to jest twoja siła…

Żaden człowiek nie jest wart, by życie mu poświęcić.
Ja jednak swe Ci oddałem – na zawsze i bez reszty.
Choć teraz jest mi ciężko – gdy serce me odrzucasz.
Ja wciąż za Tobą tęsknie – twych oczu w tłumie szukam…

Żaden człowiek nie jest wart, by życie mu poświęcić.
Gdy będzie ranił – nie widział, że wciąż cierpisz.
Dlaczego tak się boisz – wciąż walczysz z uczuciami.
Nie widzisz mnie? Tu jestem – wciąż tęsknie za wami…

Żaden człowiek nie jest wart, by życie mu poświęcić.
Wciąż masz nadzieję – że sam Bóg Cię doceni.
On dał Ci mnie, twą tratwę – wciąż chce, abym czekał.
Choć teraz jest nam trudno – wiem, że się doczekam…

Ja uważam, że jesteś warta takiego poświęcenia…


  • RSS